سلام بر تو که نمونه ی کامل یک انسان واقعی بودی، سلام بر تو که سوختی و رفتی که روشن بمانیم و بمانیم تا که بدانیم چه انسان هایی از همه چیز خود گذشتند برای آرامش و آسایش ما. قلم از بیان خوبی های شما قاصر است. قلم خجل است از بیان رشادت های شما. من چه بگویم و چه بنویسیم که قطره ات کوچک در برابر عظمت ایثار شماییم. اکنون در پاسی از شب در گوشه ی خلوت خود نشسته و به خاطرات گذشته که نسل به نسل چرخیده و به ما رسیده فکر می کنم. چگونه می شود که انسان از جان خود، مال خود، همسر و فرزند خود بگذرد و قدم دو راهی گذارد که شاید بازگشتی در آن نباشد؟ چگونه می توان از نگاه پر مهر مادر گذشت؟ مادران عزیز بر شما چه گذشت؟ چگونه تاب این غم عظیم را آوردید؟ برادر عزیزم شما رفتید و ما ماندیم با غم از دست دادنتان. غمی که تا ابد همراه ماست. من و دوستانم در نسلی از بچه های انقلاب هستیم که جنگ را ندیدیم و البته امیدوارم که هیچگاه تجربه ی آن را نداشته باشیم اما زیاد شنیدیم از بزرگترهایمان که جنگ، جنگ است، تحمیلی از سوی دشمن. چاره ای نیست چون دشمن حرف حساب نمی فهمد، دشمن درک نمی کند که جنگ چیز خوبی نیست. دشمن می خواهد همه چیز را نابود کند و نمی فهمد که چه مادرانی در غم از دست دادن فرزند خود می گریند. این شما بودید که رفتید، جنگیدید و خیلی از شما هرگز برنگشتید آخر خیلی ها منتظر شما بودند. مادرانتان، پدرانتان، همسرانتان حتی کودکان خردسالتان که برای آن ها بزرگترین قهرمان زندگی شان بودید. شاید ما هیچگاه عمق فاجعه ی انتظار دیدن استخوان های خرد شده ی این قهرمان مهربان را درک بکنیم!
برادرانم! شهیدانم! به احترام شما و به روح بلند شما قسم یاد می کنم تا زمانی که خون در رگ هایم جریان دارد از یاد بزرگترین ارمغانی که شما به من دادید (آرامش)
یادمان نخواهد رفت فرزندانتان را که امانت های است که به ما سپردید و شفارش هایی که به ما کردید و اسلام و انقلاب اسلامی ایران را.
وای بر ما اگر یادمان برود عاشقان جان بر کفی را که هم چون سالار شهیدان به خاطر عشق به خدا پای در میدان گذاشتند و تا آخرین نفس خود جنگیدند تا علم اسلام استوار بماند.
نامه ام را با سلام و درود بر روح ملکوتی تان ای پیروان حسین علیه السلام به پایان می برم و امیدوارم که شما ای فرشتگان حق در روز قیامت شفاعت کننده ی ما باشید.
دل نوشته ای از کبریا فرزانه دانش آموز سال چهارم تجربی تقدیم بر روح ملکوتی شهدای راه اسلام پایان.
